Dames en heren,
Mijn naam is Thei Houben en ik ben u mijn excuses verschuldigd. Het handjevol twitterberichten over deze vergadering is van mijn hand. Ik hoor u mompelen en zie hier en daar een gezicht vertrekken, maar wees gerust. Het was pure liefde. Onschuldig en alles behalve verraderlijk.
Het waren berichtjes, amper 140 tekens lang, over hoe onze uiterst charismatische erevoorzitter zijn bezielende betoog begon met de nu al historische woorden ‘Van Praag is mijn naam’. Liefde voor de bescheidenheid waarmee de voorzitter die ons zoveel prijzen bezorgde zichzelf voorstelde. Moeilijk lijkt me dat, jezelf voorstellen aan ruim driehonderd mannen en een handvol vrouwen waarvan je weet dat ze je allemaal kennen en zelfs verafgoden. Maar van Praag deed het. En hoe!
Het was pure liefde voor Wim Schoevaart, ruim 92 jaar, maar scherper dan menigeen. Met zijn driehonderden hielden we onze adem in toen hij het woord nam en ondanks de aanmaning van voorzitter Coronel om het vooral kort te houden, nam Schoevaart een warme duik in de geschiedenis. ‘Het bestuur in 1963…’ Prachtig en vooral ontroerend.
Barry Hulshoff, ex-speler en ooit assistent van Johan, kwam honderden kilometers vanuit België gereisd en mocht een oplettende ArenA-medewerker dankbaar zijn. ‘Een BMW met een Belgisch kenteken heeft zijn lichten nog aanstaan. Wie-o-wie?’ Driehonderd Ajacieden draaiden zonder uitzondering hun hoofd naar de plek waar Hulshoff even daarvoor nog zat. Gelach klonk door de zaal en achter het gordijn zagen we nog net de lange manen van Barry wapperen, op weg naar zijn auto. Ook dat is Ajax, toch?
En Jan van Eijden, die op geheel eigen wijze zijn speech afsloot met de Rotterdamse slogan ‘Geen woorden maar daden’, weet u dat nog? Was dat geen staaltje Amsterdamse bluf? Wat maakt het uit, ook daarvan hebben we genoten.
Zo ziet u, er stonden geen staatsgeheimen in mijn berichtjes, geen bom onder de fluwelen revolutie van Johan. Het was slechts liefde voor een club, uitgedrukt in een paar simpele woorden. Liefde voor de mensen van die club en hun teksten, die ik vooral niet wilde vergeten. Mooie, humoristische en met name ontroerende momenten van Ajax’ erfgoed. En hoewel deze vergadering en de inhoud daarvan voor louter leden toegankelijk is, verdient de supporter misschien wel een onschuldig kijkje achter de schermen. Ook al gaat het maar om een nietszeggende quote van een clubicoon of een antwoord op de vraag of Johan aanwezig is. Vindt u niet?
Geplaatst door Thei Houben 
